Kolejny model facylitacji opracowany przez autora książki, który w skrócie nazywa się L.E.A.D. i jak nazwa sugeruje powinien on w szczególności zainteresować wszystkich przywódców zarządzających zespołami we współczesnych organizacjach.

Chociaż książka została wydana ponad 15 lat temu wiele jej fragmentów jest wartych uwagi.

Między innymi autor zwraca uwagę, że bycie liderem-facylitatorem oznacza dużą odwagę i mądrość lidera, aby pozwolił on innym podejmować decyzję i sam wspierał te decyzje. Wymaga to mocnego charakteru i wyraźnego określenia granic bez negatywnego wpływu na postawę zespołu. Oznacza to też mądrość takiego lidera do wyraźnego określenia, które decyzje lepiej, jeśli podejmie zespół, a które są nadal po stronie kadry kierowniczej. W ten sposób autor obala mit, ze lider facylitator to osoba, która zgadza się na wszystko, co proponuje zespół.

Kolejny popularny mit, do którego autor odnosi się, to przekonanie, że facylitacja zajmuje zbyt dużo czasu. Niektórzy obawiają się, że zbyt dużo spotkań, na których każdy ma każdego wysłuchać, będzie oznaczać zbyt dużą stratę czasu. Autor zwraca uwagę, że facylitacja zachęca do indywidualnej ekspresji, dyskusji, otwartego wyrażenia sprzeciwu. Oczywiście w ramach planowanego czasu sesji, uczestnictwo każdego powinno być bardzo wydajne i tak na początku budowanie konsensusu zajmuje więcej czasu, ale w dłuższej perspektywie, osiągnięta zgoda oznacza większe wsparcie i zaangażowanie ze strony tych, którzy muszą coś wykonać.

Reszta ważnej i praktycznej wiedzy znajduje się w samej książce.